Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Γιατί οι πρόσφυγες δεν παίρνουν το αεροπλάνο να ταξιδέψουν πρώτη θέση για τη Γερμανία και άλλα παρόμοια ερωτήματα





Είναι πολλά τα ερωτήματα που φαίνεται ότι βασανίζουν μια μερίδα συμπολιτών μας, όπως για παράδειγμα γιατί οι πρόσφυγες προτιμούν να θαλασσοπνίγονται από το να ταξιδέψουν πρώτη θέση με αεροπλάνο. Σε αυτό, αλλά και στα παρακάτω αγωνιώδη ερωτήματα που συλλέξαμε, προσπαθούμε να απαντήσουμε με την ανάρτηση αυτή. 

α. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι επιλέγουν τη χριστιανική Ευρώπη και όχι τους ομόδοξούς τους λαούς;
β. Γιατί οι πρόσφυγες περνούν από την Ελλάδα και όχι από τη Βουλγαρία;
γ. Γιατί τα hotspot γίνονται στην Ελλάδα και όχι στην Τουρκία;
δ. Γιατί οι πρόσφυγες από τη Συρία και άλλα κράτη θαλασσοδέρνονται και πνίγονται στη Μεσόγειο στο δρόμο για την Ευρώπη και δεν παίρνουν ένα αεροπλάνο;
ε. Γιατί οι πρόσφυγες δεν κάθονται στη χώρα τους να πολεμήσουν και να την υπερασπιστούν;
στ. Γιατί, εκτός από τους Σύρους που έχουν πόλεμο, έρχονται και άλλοι όπως Ιρακινοί, Αφγανοί, Πακιστανοί και γιατί πρέπει και αυτοί να θεωρούνται πρόσφυγες;
ζ. Και καλά όλα αυτά, αλλά εμείς οι Έλληνες τι φταίμε για τους πολέμους που προκάλεσε η Δύση; 
η. Και αν αυτοί είναι πράγματι πρόσφυγες και αν εμείς πράγματι βοηθήσαμε έστω και λίγο στους πολέμους εναντίον των χωρών τους, ποιος μας αναγκάζει να τους δεχτούμε; Υπάρχει κάποιος νόμος;

Για να απαντήσουμε στα ερωτήματα αυτά ανατρέξαμε - εκτός των άλλων - σε πολλά από τα γνωστά συστημικά μέσα που δεν φημίζονται και για την αγάπη τους προς τους πρόσφυγες. Το αποτέλεσμα ήταν να αποδειχθεί ότι τα ερωτήματα αυτά που κατακλύζουν το διαδίκτυο και φιλοξενούνται σε πάρα πολλά ακροδεξιά ή ρατσιστικά - κρυφά ή φανερά - sites αποδεικνύονται αβάσιμα και κουτοπόνηρα.

Τα μόνα ερωτήματα στα οποία δεν μπορέσαμε να βρούμε απάντηση ήταν γιατί οι Σύροι πρόσφυγες έχουν smartphones καθώς και για το αν η προσπάθεια Ισλαμοποίησης της Ελλάδας σχεδιάστηκε από τους Χριστιανούς της Δύσης κατ'εντολή των Εβραίων. Ομολογούμε πως αυτά τα ερωτήματα μας ξεπερνούν


Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Από τα Τάγματα Ασφαλείας στην Απριλιανή Χούντα - Μέρος 8ο: Η βία και η τρομοκρατία γίνονται επίσημη κυβερνητική πολιτική μετά την εκλογική επιτυχία της ΕΔΑ στις εκλογές του '58 ( σχέδιο Περικλής, δημιουργία της Ένωσης Κέντρου, εκλογές βίας και νοθείας του '61)




Βρισκόμαστε στο 1958. Οι εκλογές του έτους αυτού αναδεικνύουν ως πρώτο κόμμα την ΕΡΕ του Κ.Καραμανλή αλλά η μεγάλη και δυσάρεστη έκπληξη για το αστικό πολιτικό σύστημα είναι η αναρρίχηση στη δεύτερη θέση της ΕΔΑ με ποσοστό 24,4%. Είναι φανερό πια σε όλους ότι οι εαμογενείς ψηφοφόροι του Κέντρου το εγκατάλειψαν, απογοητευμένοι τόσο από την πολυδιάσπαση του χώρου όσο και από το γεγονός ότι οι ηγέτες του Κέντρου ένιωθαν πολιτικά πιο κοντά στη Δεξιά από ότι στην ΕΔΑ. 

Όλο το αστικό πολιτικό σύστημα πλέον, αντιλαμβάνεται ότι το Κέντρο πρέπει να ενισχυθεί και να ενωθεί προκειμένου να αποτελέσει το ανάχωμα για όσους ψηφοφόρους στρέφονται προς τα αριστερά. Έτσι  ξεκινούν οι προσπάθειες που θα οδηγήσουν στη γέννηση της Ένωσης Κέντρου του Γ.Παπανδρέου, προσπάθειες που έγιναν με την ευλογία και τη βοήθεια της ΕΡΕ και των Αμερικανών.

Παράλληλα όμως με την κινητικότητα στο χώρο του Κέντρου  - η οποία δεν ήταν σίγουρο πότε και αν θα απέδιδε καρπούς  - έπρεπε να ληφθούν άμεσα και ριζικά μέτρα που θα εξάλειφαν κάθε πιθανότητα εκλογικής πρωτιάς της ΕΔΑ στις επόμενες εκλογές. Έτσι, δημιουργείται το σχέδιο "Περικλής" που θα τεθεί σε άμεση εφαρμογή στο δρόμο προς τις περιβόητες εκλογές βίας και νοθείας του 1961, τότε που  "εψήφισαν ακόμη και τα δέντρα"


Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Ο Καμμένος και οι καημένοι




Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι
Άννα μην κλαις, θα γυρέψουμε βερεσέ απ’ τον μπακάλη

Μιλάνε για του έθνους, ξανά, την τιμή
Άννα μην κλαις, στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί

Μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει
Άννα μην κλαις, εμένα δε με βάζουν στο χέρι

Ο στρατός ξεκινά,  Άννα μην κλαις, 
Σαν γυρίσω ξανά θ’ ακολουθώ άλλες σημαίες

Ο στρατός ξεκινά

 Άννα μην κλαις 
ποίημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ
απόδοση Μάριου Πλωρίτη


Ο Καημένος ο Καμμένος. Ζητάει την παραίτηση του Μουζάλα, αυτός που υπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο που δένει το λαό της χώρας μας όμηρο στα χέρια ξένων εκβιαστών και τοκογλύφων

Ο Καημένος ο Μητσοτάκης. Αυτός και το κόμμα του ζητάνε την παραίτηση του Μουζάλα, αυτοί  που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να πουλήσουν τα αεροδρόμια στους Γερμανούς, τα λιμάνια στους Κινέζους, τα τρένα στους Ρώσους, την ΕΥΔΑΠ στους Γάλλους 

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

Λαός που δεν θέλει να σώσει, δεν του αξίζει να σωθεί



Θα σας πώ πως έγινε
Έτσι είναι η σειρά

Ένας μικρός καλός άνθρωπος αντάμωσε στο δρόμο του, έναν χτυπημένο
Τόσο δα μακριά από κείνον ήτανε πεσμένος και λυπήθηκε
Τόσο πολύ λυπήθηκε
Που ύστερα φοβήθηκε

Πριν κοντά του πλησιάσει για να σκύψει να τον πιάσει, σκέφτηκε καλύτερα
Τι τα θες τι τα γυρεύεις
Κάποιος άλλος θα βρεθεί από τόσους γύρω,
να ψυχοπονέσει τον καημένο
Και καλύτερα να πούμε
Ούτε πως τον έχω δει

Και επειδή φοβήθηκε
Έτσι συλλογίστηκε

Τάχα δεν θα είναι φταίχτης, ποιον χτυπούν χωρίς να φταίξει;
Και καλά του κάνουνε αφού ήθελε να παίξει με τους άρχοντες

Άρχισε λοιπόν και εκείνος
Από πάνω να χτυπά

Αρχή του παραμυθιού καλημέρα σας


Πώς έγινε ένας κακός άνθρωπος
ποίημα της Ε.Βακαλό -1978


Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Από τα Τάγματα Ασφαλείας στην Απριλιανή Χούντα - Μέρος 7ο: Η Αριστερά ανακάμπτει προκαλώντας συναγερμό στο κράτος και στο παρακράτος (η απόδραση από τα Βούρλα, οι εκλογικές επιτυχίες της Αριστεράς, η εμφάνιση Καραμανλή, η ίδρυση της ΕΕΝΑ )



Βρισκόμαστε στα μέσα του 1954. Η κυβέρνηση Παπάγου εμφανίζεται πανίσχυρη και αυτό επιβεβαιώνεται από τις δέκα αναπληρωματικές εκλογές που ακολουθούν την εκλογική της νίκη το 1952. Σε όλες αυτές τις αναμετρήσεις, ο Συναγερμός αποσπά τοπικά κάθε φορά μεγαλύτερο ποσοστό από αυτό που είχε αποκτήσει στις εκλογές του Νοεμβρίου 1952.

Σύντομα, όμως, η κυβέρνηση Παπάγου αρχίζει να νιώθει τους πρώτους τριγμούς. Από τη μία έχουμε τη ρήξη του Παπάγου με τον δεύτερο ουσιαστικά τη τάξει άνθρωπο της κυβέρνησής του, το Σπύρο Μαρκεζίνη και από την άλλη την ασθένεια του Παπάγου, η οποία αφήνει πρακτικά ακέφαλο τον Ελληνικό Συναγερμό για μακρό χρονικό διάστημα.

Εν τω μεταξύ, η Αριστερά στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 1954 δείχνει να ξαναγεννιέται μέσα από τις στάχτες της, κάτι που αποδεικνύεται και στις επόμενες εκλογές. Πράγματι, στις εκλογές του 1956, ένα ευρύτατο σχήμα που συμπεριέλαβε κάθε δύναμη από την αντικαραμανλική Δεξιά του Τσαλδάρη και το Κέντρο μέχρι την ΕΔΑ, δημιουργεί ένα ευκαιριακό αντιπολιτευτικό μέτωπο - τη Δημοκρατική Ένωση - που καταφέρνει να έρθει πρώτο κόμμα σε ψήφους ξεπερνώντας την ΕΡΕ του Καραμανλή, αλλά - εξαιτίας του καλπονοθευτικού εκλογικού συστήματος - έρχεται δεύτερο σε αριθμό βουλευτών (!) και τελικά σχηματίζει κυβέρνηση η ΕΡΕ! 

Τα μηνύματα της ανάκαμψης της Αριστεράς, όμως, δε σταματούν εδώ. Στις εκλογές του 1958 η ΕΔΑ αναδεικνύεται αξιωματική αντιπολίτευση με ποσοστό 24,4% . Από την άλλη μεριά, το παρακράτος - που όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενες αναρτήσεις μας φτάνει μέχρι την κορυφή της στρατιωτικής ιεραρχίας - είναι σε συνεχή επαγρύπνηση. Ο ΙΔΕΑ μετεξελίσσεται σιγά-σιγά στην ΕΕΝΑ (Εθνική Ένωσις Νέων Αξιωματικών), η οποία μετά από λίγα χρόνια θα αποκαλείται πλέον ομάδα Παπαδόπουλου, καθώς ο μετέπειτα αρχιπραξικοπηματίας ανέρχεται στην ηγεσία της συνωμοτικής αυτής ομάδας.

Ειδικά τα αποτελέσματα των εκλογών του 1958 που έφεραν την ΕΔΑ στην αξιωματική αντιπολίτευση, αναγκάζουν το κράτος και το παρακράτος να σχεδιάσουν και να λάβουν έκτακτα μέτρα ώστε να ματαιωθεί η πιθανότητα στις επόμενες εκλογές να συμβεί κάποιο "εκλογικό ατύχημα" και να έρθει η Αριστερά στην εξουσία. Οι κέρβεροι του συστήματος δε θα το επέτρεπαν ποτέ αυτό